18. Przekształcanie wzorów geometrycznych i fizycznych

Preview Mode

You're viewing this material in preview mode. Sign up to track your progress and access all features.

18. Przekształcanie wzorów geometrycznych i fizycznych
In Progress

Wyrażenia algebraiczne i równania • lekcja 18 z 18

18. Przekształcanie wzorów geometrycznych i fizycznych

W zadaniach geometrycznych i fizycznych przekształcenie to dopiero część rozwiązania. Trzeba dobrać jednostki i sprawdzić, czy otrzymana wielkość jest możliwa.

Po tej lekcji: wyznaczysz potrzebną wielkość z podanego wzoru na pole, gęstość lub temperaturę oraz zastosujesz przekształcenie z poprawnymi jednostkami.

Na początek: potrafisz wyznaczać zmienną ze wzoru, obliczać pierwiastki kwadratowe i przeliczać podstawowe jednostki.

Wysokość z pola trójkąta

We wzorze P = ah/2 litera P oznacza pole trójkąta, a — wybraną podstawę, h — wysokość prostopadłą do tej podstawy. Przyjmujemy a > 0 i P > 0.

Najpierw wzór, potem liczby

  1. Pomnóż P = ah/2 przez 2: 2P = ah.
  2. Podziel przez a: h = 2P/a.
  3. Dla P = 30 cm² i a = 12 cm: h = 60/12 = 5 cm.
  4. Kontrola: 12 · 5 / 2 = 30 cm².

Jednostka cm² podzielona przez cm daje cm, czyli jednostkę wysokości. Nie podstawiaj pola w m² i podstawy w cm bez wcześniejszego uzgodnienia jednostek.

Dwie karty „68°F” oraz „20°C” połączone torem „−32”, następnie „·5/9”; wartość pośrednia 36.
Przy zamianie wskazania Fahrenheita na Celsjusza najpierw odejmujemy 32.
{"version":1,"elements":[{"type":"rect","attrs":{"x":30,"y":12,"width":380,"height":55,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":220,"y":46,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"P = ah/2"}},{"type":"line","attrs":{"x1":85,"y1":72,"x2":85,"y2":94,"stroke":"#1769D3","stroke-width":2}},{"type":"polygon","attrs":{"points":"80,88 90,88 85,96","fill":"#1769D3"}},{"type":"text","attrs":{"x":250,"y":100,"text-anchor":"middle","font-size":17,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"·2 po obu stronach"}},{"type":"rect","attrs":{"x":30,"y":122,"width":380,"height":55,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":220,"y":156,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"2P = ah"}},{"type":"line","attrs":{"x1":85,"y1":182,"x2":85,"y2":204,"stroke":"#1769D3","stroke-width":2}},{"type":"polygon","attrs":{"points":"80,198 90,198 85,206","fill":"#1769D3"}},{"type":"text","attrs":{"x":250,"y":210,"text-anchor":"middle","font-size":17,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":":a, przy a > 0"}},{"type":"rect","attrs":{"x":30,"y":232,"width":380,"height":55,"fill":"#FFC400","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":220,"y":266,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"h = 2P/a"}}]}
Z pola trójkąta wyznaczamy wysokość względem dodatniej podstawy a.

Gęstość: masa w jednostce objętości

Gęstość ρ (czytamy: „ro”) opisuje wzór ρ = m/V, gdzie m to masa, V to objętość, a V > 0. Mnożąc przez V, otrzymujemy m = ρV. Dzieląc ten zapis przez dodatnią gęstość, otrzymujemy V = m/ρ.

Dla m = 270 g i ρ = 2,7 g/cm³ objętość wynosi V = 270/2,7 = 100 cm³. Kontrola: 2,7 g/cm³ · 100 cm³ = 270 g. Ten przykład uczy korzystania z podanej zależności; nie musisz zapamiętywać wartości gęstości materiałów.

Temperatura: cała różnica w nawiasie

Podany wzór F = (9/5)C + 32 łączy liczbowe wskazania temperatury w stopniach Fahrenheita (F) i Celsjusza (C). Wyznaczamy C: odejmujemy 32, uzyskując F − 32 = (9/5)C. Mnożymy przez 5/9: C = (5/9)(F − 32).

Dla F = 68 najpierw obliczamy 68 − 32 = 36, potem (5/9) · 36 = 20. Temperatura wynosi 20°C. Kontrola: (9/5) · 20 + 32 = 68. Nawias jest konieczny, ponieważ mnożnik obejmuje całą różnicę.

Ze wzoru V = abc wyznaczamy a = V/(bc), przy bc ≠ 0. W mianowniku jest iloczyn b · c, nie suma b + c. Jednostki także to ujawniają: cm³/cm² daje cm, lecz cm³/cm daje cm².

Dodatkowe zastosowania podanych wzorów

Dla pola koła P = πr² i promienia r ≥ 0 otrzymujemy r² = P/π, a następnie r = √(P/π). Wybieramy nieujemny pierwiastek, bo promień nie jest ujemny. Dla P = 49π cm² promień wynosi 7 cm.

Jeżeli w zadaniu podano Q = mcΔT, gdzie Q oznacza przekazane ciepło, m masę, c ciepło właściwe, a ΔT zmianę temperatury, możemy wyznaczyć ΔT = Q/(mc), przy mc ≠ 0. Na przykład dla Q = 840 J, m = 2 kg i c = 210 J/(kg · °C) otrzymujemy ΔT = 2°C. Wzory te są podane jako ćwiczenie algebraiczne; nie zakładamy ich pamięciowej znajomości.

Teraz sprawdź swoje rozumienie

Zapisz własne rozwiązanie przed odsłonięciem odpowiedzi. Jeśli nie wiesz, jak zacząć, skorzystaj ze wskazówki. Po sprawdzeniu wyjaśnij własnymi słowami, dlaczego wybrane działanie pasuje do zadania.

Zadanie 1

Wskazówka

Użyj h = 2P/a.

Rozwiązanie i kontrola

h = 84/12 = 7 cm. Kontrola: 12 · 7 / 2 = 42 cm².

Zadanie 2

Wskazówka

Z ρ = m/V otrzymasz V = m/ρ.

Rozwiązanie i kontrola

V = 156/7,8 = 20 cm³. Kontrola: 7,8 · 20 = 156 g.

Zadanie 3

Wskazówka

Najpierw odejmij 32.

Rozwiązanie i kontrola

C = (5/9)(77 − 32) = (5/9) · 45 = 25. Temperatura to 25°C.

Zadanie 4

Wskazówka

Dziel przez bc, nie przez b + c.

Rozwiązanie i kontrola

a = V/(bc), przy bc ≠ 0. a = 120/20 = 6 cm. Kontrola: 6 · 4 · 5 = 120 cm³.

Zadanie 5

Wskazówka

Podziel przez π, potem wybierz nieujemny pierwiastek.

Rozwiązanie i kontrola

r² = 36 cm², więc r = 6 cm. −6 cm nie jest dopuszczalną długością promienia.

Zadanie 6

Wskazówka

Cały iloczyn mc jest dzielnikiem.

Rozwiązanie i kontrola

ΔT = Q/(mc), przy mc ≠ 0. ΔT = 1200/(2 · 300) = 2°C. Kontrola: 2 · 300 · 2 = 1200 J.

Najważniejsze zależności

Zacznij od znaczenia liter i warunków. Przekształć wzór, uzgodnij jednostki, podstaw dane i sprawdź wynik we wzorze początkowym. Długości wybieramy nieujemne, a dzielniki muszą być niezerowe.