1. Potęgi i prawa działań na potęgach

Preview Mode

You're viewing this material in preview mode. Sign up to track your progress and access all features.

1. Potęgi i prawa działań na potęgach
In Progress

1. Potęgi i prawa działań na potęgach

Dwie paczki po trzy jednakowe czynniki to razem sześć czynników. Prawa potęg wynikają właśnie z liczenia czynników, a nie z dowolnego działania na małych liczbach zapisanych u góry.

Po tej lekcji: Obliczysz potęgi i zastosujesz prawa mnożenia, dzielenia oraz potęgowania potęg. Rozpoznasz wpływ nawiasu na znak wyniku.

Potrzebne podstawy: Mnożysz liczby ujemne i ułamki; znasz kolejność działań.

Co liczy wykładnik?

Dwa opakowania: w pierwszym trzy karty z cyfrą 2, w drugim dwie takie karty. Między kartami znaki mnożenia.
Mnożenie potęg o tej samej podstawie łączy grupy czynników.

Definicja potęgi

an dla dodatniej liczby naturalnej n oznacza iloczyn n czynników równych a. Litera a oznacza podstawę, n — wykładnik. Na przykład 2³ = 2 · 2 · 2 = 8, a a¹ = a.

2³ · 2² zawiera pięć czynników równych 2, więc wynosi 2⁵. 2 · 2 · 22 · 23 czynniki2 czynniki3 + 2 = 5 czynników
2³ · 2² zawiera pięć czynników równych 2, więc wynosi 2⁵.

Podstawa może być ułamkiem. (1/2)³ = (1/2) · (1/2) · (1/2) = 1/8. Kolejne potęgi liczby 1/2 maleją, choć wykładniki rosną. Nie każda potęga jest większa od swojej podstawy.

Trzy prawa i ich uzasadnienia

Działanie Reguła Dlaczego?
am · an am+n Łączymy dwie grupy czynników.
am : an am−n Skracamy n jednakowych czynników.
(am)n amn Mamy n grup po m czynników.

W tabeli m i n są dodatnimi liczbami naturalnymi. Przy dzieleniu wymagamy a ≠ 0 i m ≥ n. Gdy m = n, iloraz wynosi 1; dlatego dla a ≠ 0 przyjmujemy a⁰ = 1. Zapisu 0⁰ tutaj nie definiujemy.

Uprość, a dopiero potem oblicz

  1. 2³ · 2⁴ = 2⁷ = 128: dodajemy wykładniki, bo podstawa jest wspólna.
  2. 5⁶ : 5⁴ = 5² = 25: cztery czynniki z licznika skracają się z czterema z mianownika.
  3. (3²)³ = 3⁶ = 729: trzy grupy po dwa czynniki dają sześć czynników.
  4. 7³ : 7³ = 7⁰ = 1. Iloraz niezerowej liczby przez samą siebie jest równy 1.

Minus nie zawsze należy do podstawy

Porównaj trzy zapisy

  1. (−2)⁴ = 16, ponieważ cztery ujemne czynniki tworzą dwie pary o iloczynie dodatnim.
  2. (−2)³ = −8: po utworzeniu jednej pary zostaje jeden czynnik ujemny.
  3. −2⁴ = −16: bez nawiasu najpierw liczymy 2⁴, potem stosujemy minus.

Gdzie nie wolno użyć prawa?

2³ + 2² = 8 + 4 = 12, a nie 2⁵. Dodawanie potęg nie jest mnożeniem. Także 2³ · 3² nie ma wspólnej podstawy — oblicz obie potęgi osobno.

Twoja kolej — rozwiązuj przed odsłonięciem odpowiedzi

Zapisuj rozwiązania w zeszycie. Jeśli utkniesz, otwórz wskazówkę. Następnie porównaj swój tok rozumowania z rozwiązaniem.

Zadanie 1

Wskazówka do zadania 1

Rozpisz iloczyny.

Rozwiązanie zadania 1

3 · 3 · 3 · 3 = 81; (1/2) · (1/2) · (1/2) = 1/8.

Zadanie 2

Wskazówka do zadania 2

Sprawdź wspólną podstawę.

Rozwiązanie zadania 2

2⁸ = 256; 7⁴ = 2401.

Zadanie 3

Wskazówka do zadania 3

W potędze potęgi mnożysz wykładniki.

Rozwiązanie zadania 3

5⁶ = 15 625; 10⁴ = 10 000.

Zadanie 4

Wskazówka do zadania 4

Zaznacz podstawę każdego zapisu.

Rozwiązanie zadania 4

9, −9 i −27. Nawias obejmuje minus w pierwszym i trzecim zapisie.

Zadanie 5

Wskazówka do zadania 5

Policz, nie porównuj tylko wykładników.

Rozwiązanie zadania 5

2⁵ = 32, a 5² = 25; większe jest 2⁵.

Zadanie 6

Wskazówka do zadania 6

Policz obie strony.

Rozwiązanie zadania 6

Nie: 16 + 64 = 80, natomiast 4⁵ = 1024. Prawo dodawania wykładników dotyczy iloczynu.

Co warto zachować w pamięci?

Wybierz regułę na podstawie działania i podstaw potęg. Wykładnik liczy czynniki, a nawias wyznacza całą podstawę.

Jeśli wynik się nie zgadza, wróć do przykładu dotyczącego tej umiejętności. Wyjaśnij każdy krok i spróbuj ponownie bez zaglądania do odpowiedzi.