6. Obliczanie wartości złożonych wyrażeń

Preview Mode

You're viewing this material in preview mode. Sign up to track your progress and access all features.

6. Obliczanie wartości złożonych wyrażeń
In Progress

Wyrażenia algebraiczne i równania • lekcja 6 z 18

6. Obliczanie wartości złożonych wyrażeń

Długi zapis nie wymaga nowej arytmetyki. Wymaga za to porządku: podstawienia, kontroli mianownika i obliczania małych fragmentów bez utraty znaków.

Po tej lekcji: obliczysz wartość wyrażenia z kilkoma zmiennymi, potęgą, nawiasem i ułamkiem oraz znajdziesz pierwszy błąd w rozwiązaniu.

Na początek: umiesz podstawiać liczby ujemne, obliczać potęgi i stosować kolejność działań.

Nie rób wszystkiego w pamięci

W wyrażeniu 2a² − 3(a − b) są dwa większe fragmenty: 2a² oraz 3(a − b). Możesz obliczyć je oddzielnie, a na końcu wykonać odejmowanie. Zapisuj znak stojący przed fragmentem aż do chwili, gdy wykorzystasz go w działaniu.

Dwa minusy pełnią różne role

Przyjmij a = −2 i b = 5.

  1. Podstaw: 2 · (−2)² − 3 · ((−2) − 5).
  2. Potęga to 4, a różnica w nawiasie to −7: otrzymujemy 2 · 4 − 3 · (−7).
  3. Iloczyny to 8 i −21, więc mamy 8 − (−21).
  4. Odejmowanie liczby ujemnej daje dodawanie: 8 + 21 = 29.

Kontrola znaku: odejmujemy ujemny iloczyn, zatem wynik powinien być większy niż 8. Liczba 29 spełnia ten warunek.

Dwie karty „2a² → 8” i „3(a − b) → −21”, połączone w wynik „8 − (−21) = 29”; mała etykieta „a = −2, b = 5”.
Odejmowanie ujemnego fragmentu zwiększa wynik.
{"version":1,"elements":[{"type":"rect","attrs":{"x":15,"y":15,"width":195,"height":90,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"rect","attrs":{"x":230,"y":15,"width":195,"height":90,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":112,"y":47,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"2a²"}},{"type":"text","attrs":{"x":112,"y":82,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"8"}},{"type":"text","attrs":{"x":327,"y":47,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"3(a − b)"}},{"type":"text","attrs":{"x":327,"y":82,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"−21"}},{"type":"line","attrs":{"x1":110,"y1":115,"x2":220,"y2":145,"stroke":"#1769D3","stroke-width":2}},{"type":"line","attrs":{"x1":330,"y1":115,"x2":220,"y2":145,"stroke":"#1769D3","stroke-width":2}},{"type":"line","attrs":{"x1":220,"y1":148,"x2":220,"y2":170,"stroke":"#1769D3","stroke-width":2}},{"type":"polygon","attrs":{"points":"215,164 225,164 220,172","fill":"#1769D3"}},{"type":"rect","attrs":{"x":30,"y":185,"width":380,"height":55,"fill":"#FFC400","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":220,"y":219,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"8 − (−21) = 29"}}]}
Dla a = −2 i b = 5 drugi iloczyn jest ujemny. Jego odejmowanie daje dodawanie.

Kreska ułamkowa grupuje

W zapisie (m − 2n)/3 cały nawias jest licznikiem. Najpierw obliczamy wartość licznika, potem dzielimy przez mianownik. Zapis liniowy z ukośnikiem wymaga nawiasu, jeśli licznik zawiera sumę lub różnicę.

Dla m = 10 i n = −1 mamy (10 − 2 · (−1))/3 = (10 + 2)/3 = 12/3 = 4. Wynik 10 − 2 · (−1)/3 dotyczyłby innego wyrażenia, bo tylko iloczyn byłby dzielony przez 3.

Jeśli mianownik też zawiera literę, najpierw sprawdź, czy po podstawieniu nie jest zerem. Dla (x + 1)/(x − 2) wartość x = 2 jest wykluczona. Dla x = 3 możemy liczyć: (3 + 1)/(3 − 2) = 4/1 = 4.

Szukaj pierwszego błędnego kroku

Uczeń zapisał 3 · (−2)² = 3 · (−4) = −12. Samo ostatnie mnożenie jest poprawne, ale wcześniej źle obliczono kwadrat: (−2)² = 4. Poprawny wynik to 3 · 4 = 12. Naprawianie tylko ostatniego wyniku nie pokazuje przyczyny błędu.

Nie redukuj „na wyczucie” przed podstawieniem. Metod uproszczeń nauczysz się w kolejnych lekcjach. Już teraz możesz zawsze bezpiecznie obliczać z definicji, zachowując nawiasy i kolejność działań. Mnożenie oraz dzielenie mają ten sam priorytet; bez dodatkowych nawiasów wykonujemy je od lewej do prawej.

Teraz sprawdź swoje rozumienie

Zapisz własne rozwiązanie przed odsłonięciem odpowiedzi. Jeśli nie wiesz, jak zacząć, skorzystaj ze wskazówki. Po sprawdzeniu wyjaśnij własnymi słowami, dlaczego wybrane działanie pasuje do zadania.

Zadanie 1

Wskazówka

Oddziel potęgę od iloczynu.

Rozwiązanie i kontrola

(−3)² + 2 · 4 = 9 + 8 = 17.

Zadanie 2

Wskazówka

Najpierw ustal a − b.

Rozwiązanie i kontrola

2 · 2² − 3 · (2 − (−1)) = 8 − 9 = −1.

Zadanie 3

Wskazówka

Cały licznik dzielisz przez 3.

Rozwiązanie i kontrola

(7 − 2 · (−4))/3 = (7 + 8)/3 = 15/3 = 5.

Zadanie 4

Wskazówka

Jaki znak ma iloczyn 2 · (−3)?

Rozwiązanie i kontrola

Już pierwszy krok jest błędny: iloczyn wynosi −6. Poprawnie 5 − (−6) = 11.

Zadanie 5

Wskazówka

Sprawdź osobno licznik i mianownik.

Rozwiązanie i kontrola

Dla x = −1 otrzymujemy 0/(−3) = 0. Dla x = 2 mianownik jest zerem, więc wyrażenie nie ma wartości.

Najważniejsze zależności

Podstaw z nawiasami, sprawdź mianownik i rozbij rachunek na fragmenty. Przy szukaniu pomyłki porównuj sąsiednie kroki od początku, nie tylko odpowiedź końcową.