10. Mnożenie dwóch nawiasów (dwumian·dwumian)

Preview Mode

You're viewing this material in preview mode. Sign up to track your progress and access all features.

10. Mnożenie dwóch nawiasów (dwumian·dwumian)
In Progress

Wyrażenia algebraiczne i równania • lekcja 10 z 18

10. Mnożenie dwóch nawiasów (dwumian·dwumian)

Przy mnożeniu dwóch dwumianów powstają cztery iloczyny. Tabela pomoże je znaleźć, a model pola pokaże, skąd się biorą.

Po tej lekcji: rozwiniesz iloczyn dwóch dwumianów i zredukujesz wynik, pilnując wszystkich czterech iloczynów.

Na początek: umiesz mnożyć jednomian przez nawias i redukować wyrazy podobne.

Rozdzielność zastosowana dwa razy

Wyrażenie (x + 2)(x + 3) oznacza, że całą sumę x + 3 mnożymy przez x, a potem przez 2 i dodajemy wyniki. Zatem (x + 2)(x + 3) = x(x + 3) + 2(x + 3). Po ponownym użyciu rozdzielności dostajemy x² + 3x + 2x + 6.

Mnożąc dwa dwumiany, mnożymy każdy wyraz pierwszego nawiasu przez każdy wyraz drugiego, a następnie dodajemy cztery iloczyny. Ogólnie (a + b)(c + d) = ac + ad + bc + bd.
Prostokąt z podziałem boków na x i 2 oraz x i 3; pola opisane x², 3x, 2x, 6; etykieta „x > 0”.
Iloczyn dwóch sum jest sumą czterech pól.
{"version":1,"elements":[{"type":"rect","attrs":{"x":90,"y":50,"width":160,"height":160,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"rect","attrs":{"x":250,"y":50,"width":120,"height":160,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"rect","attrs":{"x":90,"y":210,"width":160,"height":80,"fill":"#DCEBFA","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"rect","attrs":{"x":250,"y":210,"width":120,"height":80,"fill":"#FFC400","stroke":"#13233F","stroke-width":1.5,"rx":6}},{"type":"text","attrs":{"x":170,"y":34,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"x"}},{"type":"text","attrs":{"x":310,"y":34,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"3"}},{"type":"text","attrs":{"x":63,"y":138,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"x"}},{"type":"text","attrs":{"x":63,"y":258,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"2"}},{"type":"text","attrs":{"x":170,"y":138,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"x²"}},{"type":"text","attrs":{"x":310,"y":138,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"3x"}},{"type":"text","attrs":{"x":170,"y":258,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"2x"}},{"type":"text","attrs":{"x":310,"y":258,"text-anchor":"middle","font-size":21,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"6"}},{"type":"text","attrs":{"x":220,"y":325,"text-anchor":"middle","font-size":19,"font-family":"Arial, sans-serif","fill":"#13233F","text-content":"x² + 3x + 2x + 6"}}]}
Dla dodatniego x cztery części prostokąta wyjaśniają iloczyn (x + 2)(x + 3). Rysunek jest poglądowy.

Na rysunku pole prostokąta jest sumą pól czterech części. Długości wymagają x > 0. Sama tożsamość algebraiczna jest jednak prawdziwa także dla x = 0 i ujemnych x — uzasadnia ją rozdzielność działań, nie ograniczenia modelu geometrycznego.

Minus należy do wyrazu

Rozwiń (x − 4)(x + 2).

  1. x · x = x².
  2. x · 2 = 2x.
  3. (−4) · x = −4x.
  4. (−4) · 2 = −8.

Dodajemy i redukujemy: x² + 2x − 4x − 8 = x² − 2x − 8. Dla x = 1 sprawdzenie daje (−3) · 3 = −9 oraz 1 − 2 − 8 = −9.

Dwa jednakowe nawiasy też dają cztery iloczyny

W (x + 2)² = (x + 2)(x + 2) otrzymujemy x² + 2x + 2x + 4, czyli x² + 4x + 4. Nie wystarczy podnieść osobno x i 2 do kwadratu. Powstają także dwa „mieszane” iloczyny, w których mnożymy x przez 2.

Można kontrolować liczbę iloczynów tabelą: wiersze odpowiadają x i 2 z pierwszego nawiasu, kolumny — x i 2 z drugiego. Każde przecięcie wiersza z kolumną wymaga jednego iloczynu, nawet jeśli dwa wyniki okażą się takie same.

Cztery iloczyny dla (x + 2)(x + 2)
· x 2
x 2x
2 2x 4
Zapis (a + b)² = a² + b² jest na ogół błędny. Dla a = 1 i b = 2 lewa strona to 9, a prawa 5. Nie ucz się wyniku bez rozumienia: rozpisanie dwóch nawiasów zawsze pozwala odzyskać brakujące składniki.

Teraz sprawdź swoje rozumienie

Zapisz własne rozwiązanie przed odsłonięciem odpowiedzi. Jeśli nie wiesz, jak zacząć, skorzystaj ze wskazówki. Po sprawdzeniu wyjaśnij własnymi słowami, dlaczego wybrane działanie pasuje do zadania.

Zadanie 1

Wskazówka

Zapisz cztery iloczyny przed redukcją.

Rozwiązanie i kontrola

x² + 5x + x + 5 = x² + 6x + 5.

Zadanie 2

Wskazówka

Wyraz w pierwszym nawiasie to −3.

Rozwiązanie i kontrola

a² + 4a − 3a − 12 = a² + a − 12.

Zadanie 3

Wskazówka

Pierwszy iloczyn to 2x².

Rozwiązanie i kontrola

2x² − 6x + x − 3 = 2x² − 5x − 3.

Zadanie 4

Wskazówka

To iloczyn dwóch jednakowych nawiasów.

Rozwiązanie i kontrola

y² + 2y + 2y + 4 = y² + 4y + 4.

Zadanie 5

Wskazówka

Porównaj dwa środkowe iloczyny.

Rozwiązanie i kontrola

x² + 2x − 2x − 4 = x² − 4. Środkowe wyrazy są przeciwne, więc ich suma wynosi zero.

Najważniejsze zależności

Dwa wyrazy razy dwa wyrazy oznaczają cztery iloczyny. Zapisz wszystkie ze znakami, dopiero potem redukuj. Kwadrat sumy oznacza dwa jednakowe nawiasy, nie samą sumę kwadratów.