Python • kurs podstawowy • lekcja 21

Zbiory

Dwie grupy wybrały zajęcia.

Listy i sprawdzanie warunków.

Od potrzeby do kodu

Chcesz poznać wspólne wybory bez powtórek. set przechowuje unikalne elementy i pozwala sprawdzać obecność przez in. Nie ma indeksów ani gwarantowanej kolejności iteracji. Wybierz listę, gdy kolejność lub liczba powtórzeń jest informacją.

a | b tworzy sumę zbiorów, a & b część wspólną, a a - b elementy z a nieobecne w b. Różnica jest kierunkowa: a - b może być inne niż b - a. Pusty zbiór zapisujemy set(); {} tworzy pusty słownik.

set([1, 1, 2]) tworzy zbiór z listy i usuwa powtórzenia. add dodaje element; powtórne dodanie tej samej wartości nie zwiększa długości. Używamy napisów i liczb. Listy nie nadają się na elementy zbioru, bo są mutowalne i nie mają wymaganego stabilnego hasha.

Przewidź przed uruchomieniem

a = {"Python", "Git"}
b = {"Python", "HTML"}
print(a & b)
print(a - b)
print(len(a | b))
print("Git" in b)

Porównaj wynik i prześledź mechanizm

Część wspólna zawiera tylko Python, różnica a - b tylko Git. Suma ma 3 elementy. Ostatnia odpowiedź to False. Nie oceniaj poprawności zbioru przez kolejność wydruku.

Wynik kontrolny dla danych z przykładu. Wpisane odpowiedzi użytkownika nie są tutaj powtarzane:

{'Python'}
{'Git'}
3
False

Element	W a	W b	Obszar
Git	tak	nie	Tylko a
Python	tak	tak	Część wspólna
HTML	nie	tak	Tylko b

Zmień działający program

Utwórz pusty zbiór i dodaj dwa razy Python. Sprawdź długość.

topics = set()
topics.add("Python")
topics.add("Python")
print(len(topics))

1

Znajdź przyczynę problemu

Celowo błędny przykład diagnostyczny. Najpierw postaw hipotezę. Nie kopiuj tej wersji jako poprawnego rozwiązania.

Zamierzone działanie: Dodaj Python do pustego zbioru.

topics = {}
topics.add("Python")

Zastosuj w nowej sytuacji

visits = [101, 101, 102, 103, 102]

visits = [101, 101, 102, 103, 102]
rooms = set(visits)
print(len(rooms))
print(len(visits))

3
5

Co zabierasz do kolejnego programu?

Zbiór zachowuje obecność elementu, ale nie liczbę jego powtórzeń ani pozycję.

Bez zaglądania do przykładu wyjaśnij własnymi słowami, jak główna konstrukcja prowadzi od danych do wyniku. Potem sprawdź wyjaśnienie, uruchamiając swój program.