1. Mnożenie dwumianów i przekształcanie wyrażeń algebraicznych

Preview Mode

You're viewing this material in preview mode. Sign up to track your progress and access all features.

1. Mnożenie dwumianów i przekształcanie wyrażeń algebraicznych
In Progress

1. Mnożenie dwumianów i przekształcanie wyrażeń algebraicznych

Prostokąt o bokach x + 3 oraz x + 2 można podzielić na cztery części. Obliczenie ich pól pokaże, dlaczego przy mnożeniu dwóch sum powstają cztery iloczyny.

Po tej lekcji: Rozwiniesz iloczyn dwóch dwumianów, zredukujesz wyrazy podobne i skontrolujesz przekształcenie.

Potrzebne podstawy: Znasz mnożenie liczb ze znakami, rozdzielność mnożenia i zapis x² = x · x.

Skąd bierze się „każdy z każdym”?

Dwumian

Dwumian jest sumą algebraiczną dwóch jednomianów, np. x + 3 albo 2x − 5. W drugim zapisie składniki to 2x oraz −5: znak należy do składnika.

Rozdzielność stosujemy dwukrotnie: (a + b)(c + d) = a(c + d) + b(c + d) = ac + ad + bc + bd. Każdy składnik pierwszego nawiasu musi spotkać każdy składnik drugiego. To nie dodatkowa sztuczka, lecz znana reguła zastosowana do większego wyrażenia.

Dla x > 0 pole (x + 3)(x + 2) składa się z x², 2x, 3x i 6. Schemat długości zmiennej x. x2x3x²2x3x6
Dla x > 0 pole (x + 3)(x + 2) składa się z x², 2x, 3x i 6. Schemat długości zmiennej x.
Prostokątna plansza podzielona na cztery części opisane x², 2x, 3x, 6. Boki podzielone na x i 2 oraz x i 3.
Iloczyn dwóch sum obejmuje cztery pola częściowe.

Rysunek pokazuje dodatnie długości; sama reguła algebraiczna obowiązuje także dla liczb ujemnych i zera. Nie interpretuj ujemnego składnika jako ujemnego pola.

Od czterech iloczynów do uporządkowanego wyniku

Rozwiń (x + 3)(x − 2)

  1. Wypisz składniki: x i 3 oraz x i −2.
  2. Cztery iloczyny: x · x = x²; x · (−2) = −2x; 3 · x = 3x; 3 · (−2) = −6.
  3. Dodaj je: x² − 2x + 3x − 6.
  4. Wyrazy −2x i 3x są podobne, więc ich suma wynosi x. Wynik: x² + x − 6.
  5. Sprawdź dla x = 4: (4 + 3)(4 − 2) = 14; 16 + 4 − 6 = 14. To kontrola błędu, nie dowód równości dla wszystkich x.

Współczynniki i minus przed całym iloczynem

Uprość (2x − 1)(x + 4) − (x² + 3)

  1. Rozwiń iloczyn: 2x² + 8x − x − 4 = 2x² + 7x − 4.
  2. Odejmij cały drugi nawias: 2x² + 7x − 4 − x² − 3. Minus zmienia znak obu składników.
  3. Zredukuj osobno kwadraty, składniki z x i liczby: x² + 7x − 7.
  4. Dla x = 0 wyjściowo (−1) · 4 − 3 = −7 i wynik też wynosi −7.

Nie łącz różnych potęg

x² + x nie jest równe 2x² ani x³. Podobieństwo wyrazów wymaga tej samej części literowej. W rozwinięciu nie zawsze zostają trzy wyrazy: czasem składniki się znoszą, np. (x + 2)(x − 2) = x² − 4.

Twoja kolej — rozwiązuj przed odsłonięciem odpowiedzi

Zapisuj rozwiązania w zeszycie. Jeśli utkniesz, otwórz wskazówkę. Następnie porównaj swój tok rozumowania z rozwiązaniem.

Zadanie 1

Wskazówka do zadania 1

Zapisz wszystkie cztery iloczyny.

Rozwiązanie zadania 1

x² + 5x + 2x + 10 = x² + 7x + 10.

Zadanie 2

Wskazówka do zadania 2

Składniki pierwszego nawiasu to x i −5.

Rozwiązanie zadania 2

x² + x − 5x − 5 = x² − 4x − 5.

Zadanie 3

Wskazówka do zadania 3

Pomnóż 2x także przez −4.

Rozwiązanie zadania 3

2x² − 8x + 3x − 12 = 2x² − 5x − 12.

Zadanie 4

Wskazówka do zadania 4

Na końcu zbierz wyrazy z a.

Rozwiązanie zadania 4

3a² + 21a − 2a − 14 = 3a² + 19a − 14.

Zadanie 5

Wskazówka do zadania 5

Po rozwinięciu zmień oba znaki odejmowanego nawiasu.

Rozwiązanie zadania 5

x² − 4 − x² + 7 = 3. Wynik nie zależy od x.

Zadanie 6

Wskazówka do zadania 6

Porównaj z czterema częściami rysunku.

Rozwiązanie zadania 6

Pominięto 2x i 3x. Poprawnie x² + 5x + 6. Dla x = 1 błędny zapis daje 7 zamiast 12.

Co warto zachować w pamięci?

Najpierw komplet iloczynów ze znakami, potem redukcja. Podstawienie liczby pomaga wychwycić błąd; poprawność ogólną uzasadniają prawa działań.

Jeśli wynik się nie zgadza, wróć do przykładu dotyczącego tej umiejętności. Wyjaśnij każdy krok i spróbuj ponownie bez zaglądania do odpowiedzi.